Een geliefd persoon verliezen (overlijden/scheiding) is zeer ingrijpend voor kinderen en jongeren. Ze worstelen vaak in eenzaamheid en verwarring. Ieder kind reageert op een manier die eigen is aan zichzelf, de leeftijd en de ontwikkelingsfase.

Meestal wordt het leven na een verlies als een warboel ervaren. Vaak zijn de eerste rouwreacties pas na enkele maanden waarneembaar. Volwassen hebben de neiging om het kind te beschermen tegen het verdriet, maar kinderen willen andersom vaak ook volwassenen beschermen en verstoppen hun verdriet om ouder(s) te sparen. Op die momenten dat er weer sprake is van een enigszins ”normaal” leven, begint het kind pas het verdriet te verwerken.

Kinderen en jong volwassenen voelen vaker de behoefte om het verlies met een oudere te bespreken die wat verder af staat van de familie. Zodoende sparen ze hun ouder(s)/verzorgers. Signalen die kunnen duiden op dergelijke problemen:

•      slecht kunnen concentreren
•      slecht (in)slapen en/of nachtmerries
•      nare gedachten of piekeren
•      buik- of hoofdpijn           
•      niet willen of kunnen eten of juist teveel eten
•      verlatingsangst
•      niet meer (willen) spelen 
•      driftbuien
•      moeilijk kunnen uiten

Rouwen is een werkwoord.

Voor kinderen is werken spelen en spelen is werken.

Er zijn veel manieren om kinderen en jong volwassenen te helpen met het verwerken. Bij Spiegeltje Spiegeltje Atelier krijgt verdriet een plaats. Er wordt met 4 rouwtaken gewerkt:

• het verlies aanvaarden
• de pijn van het verlies benoemen
• het dagelijkse leven zonder de dierbare
• een plaats geven aan de dierbare in het hier en nu

Het atelier maakt gebruik van diverse technieken waaronder het spel: Alle sterren aan de hemel.